همسفر حج

سفر حج که رفته بود، شروع کرده بود به نوشتن برای مادر…

از گوشه گوشه‌ی آنجا  و حال و هوایش برای مادر می نوشت. گویی که مادر را همراه خود کرده بود…

همه چیز را با جزئیات برای مادر شرح می داد…

مادر؛ ارتباط صمیمی و عجیبی با پسرش داشت.

نامه های حسن، همیشه حکم طلا را برای مادر داشت…

اما وقتی که دیگر حسن نبود، این نامه ها هم نتوانستند از داغ دل مادر بکاهند.

و مادر به پسر شهیدش پیوست…

مادری که ابتدا نام “شهزاد” را برای پسرش برگزیده بود، اما وقتی کودکش سخت مریض شد، دست به دامان حضرت زهرا سلام الله شد و نذر کرد نام پسر فاطمه(س) را بر جگرگوشه اش بگذارد.

و این بار مادر، نامگذاری با مسمّاتری کرد:

شاید اخلاق حسنه‌ی “حسن”، تحت تأثیر نام زیبایش بود.

شاید دل کندن از زندگی مرفهانه و کریمانه های حسن و کمک های مالی مخفیانه اش به همرزمان، وام گرفته از صاحب نامش بود.

برگرفته از زندگی شهید شهزاد (حسن) بختیاری زاده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس