همسفر حج

سفر حج که رفته بود، شروع کرده بود به نوشتن برای مادر…

از گوشه گوشه‌ی آنجا  و حال و هوایش برای مادر می نوشت. گویی که مادر را همراه خود کرده بود…

همه چیز را با جزئیات برای مادر شرح می داد…

مادر؛ ارتباط صمیمی و عجیبی با پسرش داشت.

نامه های حسن، همیشه حکم طلا را برای مادر داشت…

اما وقتی که دیگر حسن نبود، این نامه ها هم نتوانستند از داغ دل مادر بکاهند.

و مادر به پسر شهیدش پیوست…

مادری که ابتدا نام “شهزاد” را برای پسرش برگزیده بود، اما وقتی کودکش سخت مریض شد، دست به دامان حضرت زهرا سلام الله شد و نذر کرد نام پسر فاطمه(س) را بر جگرگوشه اش بگذارد.

و این بار مادر، نامگذاری با مسمّاتری کرد:

شاید اخلاق حسنه‌ی “حسن”، تحت تأثیر نام زیبایش بود.

شاید دل کندن از زندگی مرفهانه و کریمانه های حسن و کمک های مالی مخفیانه اش به همرزمان، وام گرفته از صاحب نامش بود.

برگرفته از زندگی شهید شهزاد (حسن) بختیاری زاده

دیدگاه بگذارید

avatar
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن