شهید یعقوب پیشیاره

شهید یعقوب پیشیاره

نام مستعار: داوود

نـام پـدر : اروج علی

تـاریخ تـولـد : ۳/دی/۱۳۴۴

مـحل تـولـد : تهران

سن: ۲۰ سال

تاریخ شهادت: ۲/مرداد/۱۳۶۵

محل شهادت: میمک

گردان: نامشخص

مزار: تهران – بهشت زهرا(س) – قطعه ۵۳ ردیف ۱۱۸ شماره ۱۴

بازتولید(جمع آوری اینترنتی و فضای مجازی)

 

زندگینامه شهید یعقوب پیشیاره

شهید یعقوب (داود) پیشیاره در سومین روز زمستان ۱۳۴۴ در جنوب شهر تهران به دنیا آمد. او پس از رسیدن به مرحله جوانی و مقارن با دفاع مقدس، به خدمت سربازی رفت و خود داوطلبانه عازم جبهه‌های غرب شد و به این ترتیب از ابتدای سربازی در جبهه‌ها بود و در طی ۱۸ماه حضور، در عملیاتهای زیادی شرکت کرد. او که عضو گروه شناسائی شده بود به داخل جبهه عراق نفوذ می‌کرد و بارها از جانب افسران مافوق خود جهت رشادتهایی که نشان داده بود مورد تشویق و تقدیر قرار گرفت.

سرانجام در بعدازظهر روز دوم مرداد ۶۵ در حالیکه رانندگی یک جیپ ارتشی را به عهده داشت در سه راهی میمک مورد اصابت خمپاره دشمن قرار گرفت و به فیض شهادت رسید. پیکر پاک وی در قطعه ۵۳ بهشت زهرای تهران به خاک سپرده شد.

بازتولید(جمع آوری اینترنتی و فضای مجازی)

 

وصیتنامه شهید یعقوب پیشیاره

به نام خداوند با حکمت

امشب که در سنگر نشسته‌ام و در سوگ شهادت دوستان و نزدیکترین همرزمانم غمگین و از هجرشان داغدار هستم این وصیّت نامه را می‌نویسم:

شهادت مرگی انتخابی است و من همیشه از خدا خواسته‌ام تا اینگونه بمیرم و مرا لایق بداند. خدایا! تو خود شاهدی که از روز اول داوطلبانه در این دفاع مقدّس شرکت کردم و در پیشگاه تو از این کیان اسلامی که وجب به وجبش بوی خون شهیدی را دارد دفاع کردم. دشمنانی که با انگیزه‌ی براندازی نظام مقدّس و الهی حاصل از خون هزاران شهید پاک و با لطف و عنایت آسمانی برقرار شد به این آب و خاک تجاوز کردند و فجایعی را به بار آوردند و روی مغولان و چنگیزیان را رو سپید کردند.

خدایا! تو خود میدانی که بارها از رفتار و عملکرد بعضی افراد دلگیر شدم ولی خود واقفی که در راهم هیچگاه شک نکردم و متزلزل نشدم و همیشه با ایمان مستحکم در تمام مواقع خطرناک جان به سردست گرفتم و جز ذکر تو نگفتم و غیر تو به کس توکّل نکردم. اکنون شاید موقعیّتی باشد که این حقیر بر حسب وظیفه و تعهّد چند توصیه و پیام به خواهران و برادرانم بکنم و نکاتی چند را بازگو کنم:

از همان روزهای نخست انقلاب مشخص بود که پیروزی انقلاب پایان راه نیست بلکه شروع و مبدأ کار است و باید همواره هوشیارانه و آگاهانه به حفظ نظام پرداخت و این ممکن نیست مگر با پیروی و اطاعت از اوامر رهبر و حفظ ارزشهای مقدّسی که بخاطر آنها انقلاب کردیم. هوشیار باشید که از خط رهبر خارج نشوید و بعضی رفتارها شما را از انقلاب و اهداف آن دلسرد نکند.

به خون شهدا و گذشت و ایثار فکر کنید و پایدار باشید و نگذارید تا جبهه‌ی اسلام با دلسردی‌ها شکست بخورد.

متوجّه باشید که شیطان اندک اندک در روح نفوذ می‌کند و از دوستی با افراد ناباب بی‌حجابی و خنده‌ها و خوشی‌های زودگذر آغاز می‌شود. دوستی دنیا سر منشأ تمام خطاها و بدی هاست.

در کارهایتان خدا را در مدّ نظر قرار دهید و جز رضای او نخواهید و در نیکی به پدر و مادر و دستگیری از فقرا بکوشید که باعث محو گناهان است. 

یعقوب پیشیاره

بازتولید(جمع آوری اینترنتی و فضای مجازی)

دیدگاه بگذارید

avatar
  مشترک شدن  
اطلاع رسانی کن