شهید علی اکبر طحانی

شهید علی اکبر طحانی

محل ولادت: شهریار

شغل: معلم – خبرنگار افتخاری روزنامه کیهان

مسئولیت: تخریبچی

تاریخ شهادت: ۱۳۶۷/۱/۱۱

محل شهادت: شاخ شمیران

گردان: نا مشخص

 

خبرنگار تخریبچی (خاطره‌ای از شهید اکبر طحانی)

راوی: جعفر طهماسبی

شهید علی اکبر طحانی در دو جبهه می جنگید؛ جبهه جنگ سخت و جبهه جنگ نرم. او خبرنگار افتخاری روزنانه کیهان بود. همیشه یک ساک کوچک دنبالش بود با یک دفترچه ۴۰ برگ کاهی و یک دوربین ۱۳۵ میلمتری قرار که رویش برچسب مؤسسه کیهان خورده بود.

هرکجا می‌رفتیم آخر روز می‌نشست خاطراتش را ثبت می‌کرد. آنقدر تند و خرچنگ قورباغه می‌نوشت که حتی خودش هم به سختی می‌توانست خطش را بخواند.

سال ۶۷ داشت تحویل می‌شد…

داشتیم ازمنطقه «نودشه» وارد شهر بیاره عراق می‌شدیم که کنار آبشاری، ساکش را باز کرد، دفترچه کاهی‌اش را درآورد و تند تند شروع کرد به نوشتن:

«الان وارد بیاره عراق شدیم و کنار آبشاری توقف کردیم تا هم ناهار بخوریم و هم دعای سال تحویل رو بخونیم».

گفتم: «برادر بگذار غروب می‌نویسی.»

گفت: «معلوم نیست تا غروب باشیم.»

راست می گفت. مسیر پرخطری را می رفتیم. در راه، یک چوپان با گوسفندانش رفته بودند روی مین و تکه های بدنشان در اطراف جاده پراکنده بود.

***

چند روز مانده به عملیات «بیت المقدس۴» دیدم اَخم های علی اکبر در هم است!

گفتم: «برادر چی شده؟ مگه کشتی‌هات غرق شده؟»

با عصبانیت گفت:« دوربینم توی ساک نیست.»

گفتم: «شاید اشتباهی جابجا شده.»

گفت: «برای بیت المال بود از این عصبانی‌ام که در نگهداری‌اش سهل‌انگاری کردم.»

گفتم: «انشاءالله پیدا میشه. مواظب دفترچه‌ات باش.»

***

روز ۱۱ فروردین ۶۷ تعدادی از رزمندگان تخریب‌چی برای مین گذاری مقابل دشمن وارد منطقه «شاخ شمیران» شدند. علی اکبر هم با آنها بود. آنجا هم دنبال خبر و گزارش می‌گشت. خیلی از چیزهایی که برای ما عادی بود و از کنارش بی‌توجه رد می‌شدیم او به دقت بررسی می‌کرد.

دشمن از صبح‌ علی‌الطلوع آتش سنگینی می ریخت.

فرماند‌هان به بچه‌های تخریب گفتند عقب بیایند و در یک فرصت دیگر مأموریتشان را انجام بدهند.

بچه‌های‌ تخریب تازه به مقر آمده بودند که سر و کله هواپیماهای دشمن پیدا شد. آمده بودند برای بمباران عقبه واحدها و گردان‌ها که یک راکت شیمیایی هم نصیب چادرهای بچه‌های‌ تخریب لشکر۱۰ سیدالشهداء(ع) شد و معلم و خبرنگار علی‌اکبر طحانی شهید دوم خانواده طحانی پرکشید.

بعد از شهادت علی‌اکبر، نه دوربین پیدا شد و نه دفترچه‌های ۴۰ برگ که گزارش‌ها و خاطراتش را نوشته بود.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

سایر شهدا

درباره شهید

مادر مژده بده

درباره شهید سید آیت الله طبائی عقدائی به روایت مادر شهید شبهای جمعه که می شد، سید معمولا می رفت تهران تا در مراسم دعای

درباره شهید

“روح خدا” در “راه خدا”

وقتی وصیتنامه های شهدا را تورق می‌کنیم، درمی‌یابیم که بیشتر آنها گفته اند: امام را تنها نگذارید آری شهدا عاشق امام خمینی بودند و گویی

درباره شهید

محمد؟ یا اسلام محمد؟

درباره شهید سید آیت الله طبایی عقدایی به روایت پدر شهید پسرم در جبهه بود که پسرش به دنیا آمد. وقتی برگشت، خودش اسم “محمد”

درباره شهید

نشانۀ خدا

درباره شهید سید آیت الله طبایی عقدایی به روایت پدر شهید خدا او را در ماه رمضان، ماه مهمانی خودش به ما داد. او برای

خانهدسته‌هاحساب کاربریسبد خرید
جستجو کردن