تاریخچه گردان تخریب (الوارثین)

واحد تخریب از جمله واحدهای تخصصی و عملیاتی بود که از بدو تاسیس تیپ شروع به کار کرد. این واحد ابتدا با اعزام تعدادی از نیروهای شهربانی و رزمندگان بسیجی پا گرفت.

در مهرماه سال ۱۳۶۱ «شهید حاج عبدالله نوریان» فرماندهی این واحد را به عهده گرفت و با همکاری و همیاری «شهید حاج سید محمد زینال الحسینی» در جایگاه معاونت این واحد مشغول به تربیت و آماده‌سازی رزمندگان این واحد برای مأموریت های محوله شد.

در ماه های ابتدایی جنگ دشمن امید داشت با حمله به مواضع رزمندگان اسلام به پیشروی ادامه دهد اما با عملیات‌های فتح‌المبین و بیت‌المقدس و یورش دلاورانه رزمندگان اسلام در لاک دفاعی فرو رفت و با استفاده از توان سایر کشورهایی که در این جنایت با او شریک بودند اقدام به احداث موانع و استحکامات و به اصطلاح نظامی ها، «مسلح کردن زمین» نمود. تا بدین وسیله از نفوذ غافلگیرانه رزمندگان اسلام به زعم خود جلوگیری کند. میادین وسیع مین با مین‌های منور، ضد تانک، ضد خودرو ، ضد نفر و… تدابیر اندیشیده شده توسط دشمن بود تا یورش شبانه رزمندگان را به روز برساند، تا اینکه بتواند قدری از شرمندگی خود در مقابل اراده پولادین رزمندگان اسلام بکاهد.

موانع احداث شده در اطراف منطقه پاسگاه زید و شلمچه موانعی بود که رزمندگان غیور اسلام در عملیات رمضان با آن برخورد نمودند و گواه این مدعی حماسه‌هایی بود که دراوراق تاریخ ثبت شد و تعداد زیادی از رزمندگان در میادین وسیع مین به شهادت رسیدند. لذا بعد از این عملیات به یگان‌های رزمی دستور داده شد که اقدام به تاسیس واحدهای تخریب در یگان‌های خود کنند. چون تا قبل از آن ماموریت عبور از موانع و میادین مین به صورت متمرکز در قرارگاه‌های اصلی به واحدهای تخریب قرارگاهی سپرده شده بود.

واحد تخریب تیپ سیدالشهدا علیه‌السلام از جمله واحدهای تخریب بود که وظیفه داشت در کنار یگان خود، مأموریت‌های ۵ گانه‌ای که به او داده شده بود را به انجام رساند که این مأموریت ها عبارت بودند از:

۱ – همراهی با برادران اطلاعات عملیات جهت شناسایی مواضع و موانع دشمن

۲ – ایجاد شکاف یا معبر در میادین مین و موانع دشمن برای عبور رزمندگان

۳ – پاکسازی میادین مین

۴ – مین‌گذاری در مقابل دشمن

۵ – انفجار استحکامات و تاسیسات دشمن اعم از پل‌ها، جاده‌ها، دژها و…..

بعد از آموزش و تربیت نیروهای تخریب چی توسط شهید نوریان، اولین ماموریت محوله به این واحد پاکسازی میادین مین در ارتفاعات گیلان‌غرب و اطراف سومار که درعملیات مسلم ابن عقیل آزاد شده بود، با شهادت دلاور مردان تخریب‌چی – شهیدان محمدرضا دوقوز ، محمدرضا بسطام خانی ، سیدمرتضی مساوات و محسن رضایی پور همراه بود. در این ایام تیپ سیدالشهدا علیه السلام نیز ماموریت پدافندی عملیات مسلم بن عقیل علیه السلام را به عهده گرفته بود و گردان‌ها و واحدهای تیپ در خط مستقر شده بودند و واحد تخریب علاوه بر همراهی گردان‌ها مأموریت پاکسازی و مین گذاری مقابل دشمن را نیز به عهده داشت.

آذر ماه سال ۱۳۶۱، در تیپ سیدالشهدا جابحایی رخ داد و فرماندهی این تیپ به سردار «شهید حاج کاظم نجفی رستگار» محول شد که این شهید عزیز نیز با ادامه فعالیت‌های شهید موحد دانش ضمن تقویت و استحکام سازمان تیپ و تغییر توانمندی تیپ از یک سازمان نوپا و پدافندی، تیپ را برای عملیات آفندی آماده نمود و با پذیرفتن مأموریت‌ جهت حمله به خطوط دشمن، گردان ها و واحدهای تیپ را برای انجام این مأموریت‌ها ترغیب و تشویق نمود.

با توجه به منطقه‌ای که برای تیپ سیدالشهدا برای ماموریت آفندی در نظر گرفته شده بود کار واحدهایی که قبل از عملیات می‌بایستی فعال شوند نیز شروع می‌شد و بالطبع در این ماموریت واحد تخریب با همراه کردن تعدادی از بچه‌های خبره با برادران اطلاعات عملیات برای شناسایی مواضع و موانع دشمن اقدام نمود که شناسایی عملیات والفجر مقدماتی و سپس والفجر یک و ایجاد سه معبر در والفجر یک در میادین مینی به عمق ۴ کیلومتر و تقدیم چند شهید از جمله حرکت‌های بعدی این واحد تخصصی جنگ بود.

در عملیات والفجر ۲ و ۴ مأموریت پاکسازی و مین گذاری ارتفاعات پیرانشهر و حاج عمران عراق را جسورانه انجام داد. و خود را برای مأموریت بعدی بازسازی نمود و با توانمندی قابل ملاحظه که قوت قلب فرماندهان تیپ سیدالشهدا علیه السلام بود وارد عملیات خیبر شد و در این عملیات علاوه بر زدن معبرهای متعدد جهت عبور رزمندگان اسلام در شب عملیات، مأموریت انفجار پل و دژهایی که در جزیره مجنون از اهداف عملیات بود به عهده گرفت. رزمندگان تخریب تیپ سیدالشهدا علیه السلام در زیر آتش سنگین ادوات زرهی دشمن در جزیره مجنون با مین گذاری، سد راه ستون زرهی دشمن جهت حمله به مواضع رزمندگان اسلام شده و گاهاً در زیر نور نورافکن تانک های دشمن اقدام به مین گذاری و انهدام دژهای جزیره مجنون نمودند. در این عملیات بود که بیشترین تعداد از رزمندگان این گردان به جهت گستردگی کار شربت شهادت نوشیدند و به دیدار خدا رفتند و پیکرهای مطهر تعداد زیادی از آنها در معبرها و میادین مین دشمن به جای ماند تا سندی بر غربت و مظلومیت «فرزندان تخریب چی امام خمینی(ره)» باشد.

در فاصله‌ای که میان عملیات خیبر و بدر افتاد، شهید نوریان تصمیم به کادرسازی برای آینده‌ جنگ گرفت. در زمانی که خیلی از واحدها وگردان ها با حداقل نیرو و به صورت غیر عملیاتی فعالیت می‌کردند این شهید نگذاشت ذره‌ای از توان عملیاتی این واحد کاسته شود و با پذیرفتن ماموریت پاکسازی میادین مین اطراف بستان و سوسنگرد تداوم آموزش‌های عملی رزمندگان تخریب را طراحی نمود.

بعد از عملیات خیبر با توجه به تجربیات جنگ در جزایر مجنون و وجود دژ‌ها و پل‌ها، آموزش انفجار پل‌ها و دژها ماموریت جدید واحد تخریب بود. از سوی دیگر با تحویل مواد منفجره و خرج گود و نیترات آمونیم جهت انفجار مواضع دشمن، بازار آموزش این تخصص گرم شده و عده‌ای از رزمندگان این واحد ماموریت یادگیری این تجهیزات و ادوات را پیدا کردند.

در نیمه دوم سال ۶۳ یگان های سپاه جهت عملیات در شمالغرب به پادگان ابوذر نقل مکان نمودند که تخریب تیپ سیدالشهدا علیه السلام نیز در منطقه سرآب گرم سرپل ذهاب مستقر شد و ماموریت پاکسازی میادین مین ارتفاعات بازی دراز و مین گذاری ارتفاعات شاخ شمیران را به عهده گرفت و همزمان عده‌ای از رزمندگان تخریب را برای کمک به واحدهای تخریب قرارگاه حمزه سیدالشهدا علیه السلام وتیپ ۲۰ رمضان اعزام و با نقل مکان از پادگان ابوذر به اردوگاه کرخه آماده پذیرفتن ماموریت برای عملیات بدر شد.

تیپ سیدالشهدا علیه السلام به علت مشکلاتی که در اواخر سال ۶۳ در آن رخ داد در عملیات بدر ماموریتی مستقل نپذیرفت، اما واحد تخریب این تیپ به کمک رزمندگان تخریب قرارگاه ثارالله وارد عملیات بدر شد و با پذیرفتن ماموریت انفجار جاده و پل روی اتوبان العماره ـ بصره کارنامه عملیاتی خود را زرین ساخت و با شهادت و اسارت و مجروحیت تعدادی از رزمندگان خود از این عملیات سربلند بیرون آمد. بعد از عملیات بدر پاکسازی میادین مین ارتفاعات لری در پنجوین عراق را ادامه داد و همزمان تعدادی از برادران تخریب در کنار برادران اطلاعات عملیات تیپ برای شناسایی مواضع و موانع دشمن در منطقه عمومی فکه فعال بودند. با قبول مسئولیت فرماندهی تیپ سیدالشهدا علیه السلام از سوی برادر «حاج علی فضلی» در خرداد ماه ۱۳۶۴ تیپ مجددا ماهیت عملیاتی خود را پیدا نمود و مهیا برای عملیات عاشورای ۳ درمنطقه فکه شد. که واحد تخریب در این عملیات علاوه به باز نمودن چندین معبر در میادین مین تعدادی از پل های احداث شده توسط دشمن روی رودخانه دویرج را نیز منفجر نمود و حماسه خوابیدن روی سیم خاردارتوسط «شهید حاج قاسم اصغری» معاون گردان تخریب، نقطه عطف این عملیات بود که زبانزد نیروها و رزمندگان تیپ بود. به علت توانمندی سردار شهید نوریان در مدیریت و فرماندهی واحد تخریب تیپ سیدالشهدا علیه السلام در آستانه عملیات والفجر۸ مسئولیت واحدمهندسی رزمی تیپ هم به ایشان واگذار شد و رزمندگان تخریب در کنار رزمندگان مهندسی رزمی وارد عملیات والفجر ۸ شدند.

شناسایی و عبور از رودخانه اروند و انهدام موانع جزیره ام الرصاص از دیگر ماموریت‌های واحد تخریب تیپ سیدالشهدا علیه السلام بود و بلافاصله بعد ازاتمام ماموریت درجزیره ام الرصاص و حضور تیپ سیدالشهدا در شهر فاو و قبول مسئولیت عملیات واحد تخریب را که تازه از ماموریتی سخت فارغ شده بود به شهر فاو کشاند و این حضور توام شد با پاتک های سنگین دشمن دراطراف کارخانه نمک، که این درخشش رزمندگان تخریب در مقابل دشمن با مین‌گذاری‌های وسیع و انهدام تانک ها و تلفات سنگین به دشمن بعثی رقم خورد و شهادت ۷ تن از رزمندگان این واحد در هنگام مین گذاری در مقابل دشمن در شهر فاو که از بدن مطهرشان در اثر انفجار مین مشتی گوشت و پوست و استخوان باقی ماند و شهادت شهید نوریان فرمانده این گردان در شهر فاو همه را غصه‌دار و غمگین نمود.

 بعد از عملیات والفجر ۸ شهید «حاج سید محمد زینال الحسینی» سکان‌دار این واحد عملیاتی شد . عملیات سیدالشهدا علیه السلام اولین حضور این شهید به عنوان فرمانده واحد تخریب تیپ سیدالشهدا علیه السلام بود که با شهادت برادر شهیدش «سید مجتبی» توام شد و شرکت رزمندگان تخریب در حماسه عملیات سیدالشهدا علیه السلام و شهادت سردار شهید «حاج حسین اسکندرلو» باید در جای خود به آن پرداخته شود.

بعد از عملیات سیدالشهدا علیه السلام و نقل مکان تیپ به منطقه قلاجه در مسیر راه استان کرمانشاه به استان ایلام، واحد تخریب وارد عملیات شناسایی در منطقه مهران شد و در خرداد ماه سال ۶۵ با تصویب فرماندهی سپاه، سازمان رزم تیپ سیدالشهدا علیه السلام به لشکر ارتقاء یافت و به تبع آن واحد تخریب سازمان رزم خود را از واحد به گردان تغییر داد و همزمان با عملیات کربلای یک و فتح مهران، گروهان های کاشت و پاکسازی میادین مین را سازماندهی نمود و در عملیات کربلای یک با تقدیم ۱۴ شهید ماموریت خود را به پایان برد.

بعد از هر عملیات، رزمندگان گردان‌های رزمی ترخیص می‌شدند و بعد از رفتن مرخصی و برگشت با جذب نیروی جدید، مشغول به توانمند سازی گردان خود برای مأموریت بعدی می‌شدند. اما گردان تخریب از این قاعده مستثنی بود. لذا با مأمورکردن نیروهای خود برای شناسایی، وارد منطقه عملیاتی حاج عمران و پیرانشهر شد که این عملیات کربلای ۲ نام گرفت و «شهید حسن مقدم، شهید سعید صدیق و شهید محمدخاک فیروز»، شهیدان تخریب در این عملیات هستند.

بعد از عملیات کربلای ۲ در شهریور ۶۵، گردان تخریب لشکر سیدالشهدا علیه السلام با جذب نیرو اقدام به آموزش سنگین عملیات آبی خاکی نمود و با تاکید بر آموزش انفجارات موانع و مواضع دشمن، غواصان این گردان آموزش‌های خود را در اطراف سد تنطیمی دز در اردوگاه فرات شروع کردند. این آموزش‌ها به شدت سخت و طاقت فرسا بود تا حدی که شاید روزها ۱۵ساعت بچه‌های تخریب در آب بسر می‌بردند تا بتواند در شرایط سخت در آب استقامت کنند. گردان تخریب با آمادگی کامل وارد عملیات کربلای ۴ شد. تعدادی از بچه‌ها به گردان‌های عملیاتی مامور شدند و گروهان‌های کاشت، معبر، پاکسازی و انفجارات همه با آمادگی کامل مهیای ماموریت بودند که این عملیات با عدم الفتح مواجه شد و توان گردان تخریب در عملیات سرنوشت‌ساز کربلای ۵ به کار گرفته شد.

حماسه رزم رزمندگان اسلام خصوصاً رزمندگان تخریب در این مقال نمی گنجد.

عملیات کربلای ۸ در فروردین ماه سال ۶۶ ماموریت دیگر گردان تخریب لشکر۱۰ سیدالشهدا علیه السلام بود. که بعد از این عملیات بود که شهید زینال الحسینی خوش درخشید و با صلاحدید فرماندهان لشکر به عنوان جانشین تیپ سوم کربلا و با حفظ سمت فرمانده گردان تخریب وارد عملیات نصر۴ در ارتفاعات ماووت عراق شد. در این کارزار بود که شهید «حاج سید محمد زینال الحسینی» فرزندان خود را تنها گذاشت و به خیل یاران شهیدش پیوست و با رفتن خود وظیفه ما را سنگین‌تر کرد. او مدام می‌گفت باید گوش بسته، چشم بسته، کتف بسته، دست بسته مطیع فرمان نایب پسر فاطمه(س) بود و خود نیز این گونه عمل نمود. بعد از شهادت شهید حاج سید محمد زینال الحسینی همه رزمندگان گردان هم قسم شدند که به توصیه شهید سید محمد تا وقتی که جنگ و رزم باشد در جبهه باشند و حضور مجدد «شهید حاج قاسم اصغری» که جراحت عملیات والفجر ۸ او را زمین گیر کرده بود با آن حالت مجروحیت خود را به جمع بچه‌های تخریب رساند، همه را به وجد آورد.

شهید حاج قاسم اصغری آمده بود تا در کنار برادر جانباز و آزاده حاج مجید مطیعیان گردان تخریب را در ماموریت‌هایش یاری کند و دریغ و افسوس که این حضور چقدر زود به پایان رسید و معاون سلحشور گردان تخریب لشکر ۱۰ سیدالشهدا علیه السلام، «شهید حاج قاسم اصغری» در پاکسازی میادین سردشت به همراه همرزم دلاورش «شهید حاج رسول فیروز بخت» در اثر انفجار مین والمری به شهیدان تخریب ملحق شدند و «شهید حاج ناصر اربابیان» این علم را بدوش کشید و گردان تخریب لشکر ۱۰ سیدالشهدا علیه السلام ماموریتی را که در عملیات بیت‌المقدس ۲ در ارتفاعات سرد برفی و صعب العبور پذیرفته بود به پایان برد و «شهیدان مهدی ضیایی – اسدالله الهیاری – حسن جدی – مجتبی اکبری – عبدالعلی روشنی – محمدرضا حیدری» از ارتفاعات ماووت به عرش رفتند.

عملیات در شمالغرب گردان تخریب را به بیاره و حلبچه کشید تا اینکه در عملیات بیت المقدس‌۴ ابهت موانع و میادین مین دشمن را بشکند و ارتفاعات شاخ شمیران را زیر پای خود تحقیر کند. اما دشمن بعثی که از این حمله رزمندگان اسلام به ستوه آمده بود با بمباران شیمیایی چادرهای گردان تخریب لشکر۱۰ در اطراف دریاچه دربندی خان عراق ۱۴ نفر از عزیزان این گردان را در اوج غربت و مظلومیت به شهادت رساند، اما این حادثه موجب نشد کارایی عملیاتی این گردان کم شود و باقی مانده رزمندگان این گردان در عملیات‌های بیت‌المقدس۶ و دفاع سراسری و غدیر و آخرین ماموریت عملیاتی یعنی پاکسازی شهرمهاباد از لوث ضد انقلاب فعالانه شرکت کردند و با حضور خود در کنار فرماندهان عملیاتی لشکر ۱۰ سید الشهدا علیه السلام موجب قوت قلب آنان بودند.

گردان تخریب لشکر ۱۰ سیدالشهدا علیه‌السلام طی ۶ سال حضور مداوم خود در دفاع مقدس، نقش تعیین کننده‌ای داشت و همواره در تمامی ماموریت ها خوش درخشید و با تمام توانش سعی داشت که مسیر عبور امنی برای رزمندگان اسلام ایجاد کند.

در نگاه کلی به کارنامه درخشان این گردان در طول عمر عملیاتی خود با ایجاد ۳۷ معبر در عملیات و ماموریت های مختلف عبور رزمندگان اسلام از موانع و میادین مین دشمن را تسریع بخشید تا در کمترین زمان خود را به مواضع دشمن بعثی برسانند. این گردان با انجام ۴۵ مرحله مین گذاری ۲۷ مورد پاکسازی میادین مین، ده‌ها بار همراهی با برادران اطلاعات عملیات جهت شناسایی مواضع و موانع دشمن و دهها عملیات انفجاری و تقدیم ۱۴۰ شهید، ۵ اسیر و مفقود‌الاثر ماموریت خود را در شهریور ماه ۱۳۶۷ به پایان رسانید.

محل استقرار این گردان در جاده فکه قبل از سایت ۵ که با موقعیت الوارثین شهره عرشیان است همچنان برای رزمندگان این گردان مورد تقدس و احترام است و همه ساله با حضور خود در این موقعیت غبار روبی می‌شود و امروز پس از گذشت دو دهه از دفاع مقدس پرچم این گردان همیشه سرافراز، با نام هیئت الوارثین در مسیر روشن شهیدان در اهتزاز است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

فارسی سازی پوسته توسط: همیار وردپرس